Dit is weer tyd vir 'n post... Hoekom? Want ek is eenvoudig bored en my reelings vir die dag het nie heeltemal verloop soos ek gedink het dit sou nie. Nou sit ek alweer hier en tik oor feitlik niks.

Ek het, gelukkig genoeg, nie veel wat in my kop aangan vandag nie. Ek dink maar meestal oor die ser en verskeie goed geheg aan die ser... so dit hou my kop lekker skoon van al die ander vreemde idees wat ek soms kwyt raak. Donderdae is maar my breindood dae oor die algemeen. Dit volg Woensdae en ek het nie klas nie... wat alles lui tot 'n besonderse lui dag en selde enigsins bedrywig.

Een ding wat ek wel oor gewonder het in my kop... na aanleiding van kommentaar gelewer deur my vriendelikke buurman (dis nou die een wat in die vyandige koshuis oorkant my bly). Ek het verder gewonder oor wat die nut van filosofeer nou regtig is. Nie net filosofeer nie, maar dieper dink sonder met die doel om 'n probleem op te los. In essence is dit vir my 'n groot deel van filosofeer en dieper dink oor verskeie goed, die feit dat jy nooit regtig by 'n volledige antwoord uitkom nie. Dit is nie soos die wetenskappe nie, glad nie soos ingenieurs probleme nie en oor die algemeen totaal onoplosbaar, ten spyte van sommige mense wat glo daar is 'n antwoord vir alles.

As daar 'n antwoord op alles was, sou meeste van die "groot vrae" mos teen nou al beantwoord gewees het. Vrae soos 'hoekom is ek hier' en 'how can we maintain world peace' is goed wat daagliks meer geworstel word deur miljoene mense, tog is daar geen antwoord nie. Daar is oneindig baie idees oor hoe om sulke vrae te beantwoord, maar daar is nie een regte antwoord nie; nie soos ons in wiskunde kan se 1 + 1 = 2 nie, nie soos ons kan kondensasie bewys nie. Daar is eenvoudig geen conclusive antwoorde op sulke vrae nie, maar mense sukkel nou al met dit vir etlikke biljoene jare sonder enige regte sukses. Nou is daar nog steeds mense onder ons wat glo alles het 'n antwoord, dis net 'n kwessie van tyd. Ek wil vir hulle die vraag stel: Hoe lank reken julle is hierdie 'tyd'? Nog een van daai vrae wat nie beantwoord sal word nie.

Nou terug na my punt... wat is die nut van filosofeer oor goed. Ons kan duidelik die daaglikse nut sien in meer wetenskaplikke goed, maar ek sukkel soms om te verstaan wat die nut is om dieper te dink oor goed. Aan die een kant het dit deffinitief 'n nut op persoonlikke groei, maar aan die ander kant het dit dikwels feitlik 0 betekenis vir die samelewing. Ek kan nie verstaan hoekom mense soos Plato en Aristotle so groot effek op die wereld kon gehad het nie. Hulle was die trendsetters van hulle tyd. Deesdae is dit mense soos Britney Spears en Paris Hilton, nie een regtig 'n goeie rol model nie. Dit is sad hoe uiterlikke so belangrik geraak het. Tog aan die ander kant is ek heel waarskynlik besig om die ancient civilizations op 'n pedestal te plaas, maar dit klink net soveel meer awesome. Plato en Aristotle as role models...

Bring terug die dae van die filosowe en raak ontslae van skoene!!

My laaste post was nou al 'n hele ruk terug en nogals baie stuff het gebeur. Rollercoaster is seker die beste manier om die laaste paar dae te beskryf, maar dit is ook al wat ek gan se oor die laaste paar dae. Rollercoaster, en dit beteken glad nie dat ek naar was op enige manier nie.

Ek het een ding besluit wel... ek dink hopeloos te veel. Ek wens ek was een van daardie thick-headed twatte wat mens heel dag encounter. Imagine hoe moet dit wees om net oor twee topics te praat... Ek dink dit moet heerlik wees. Tog is ek in hierdie pragtige posisie gegooi waar ek net nie goed kan aanvaar soos dit is nie. My kop wemel konstant met random goed en veral die laaste paar dae. Imagine net hoe dit moet wees om absoluut niks te dink nie, jy doen net, funksioneer net... kan fun wees vir 'n dag of twee dink ek.

Nou ja, ek blog eintlik maar net omdat 'n mede awesome guitarist vir my tot 'n mate geforce het, so nou doen ek wat ek beste doen, rant. My brein vaar alweer met my weg na snaakse idees oor... wel, idees. Dit is soms moeilik om die central theme, of trend of wat ook al jy dit wil noem te kan hou en aan te gan met dit. Miskien is mense wat gelabel word as dom deur society net die mense wat glad nie kan vashou aan een trend nie omdat hulle net eenvoudig te veel gedagtes het, te veel idees, te slim is. Dit is sulke idees wat my soms laat wonder oor myself, en my twee ander persoonlikhede. Die ander twee mag tot op hede nie blog nie, maar jy weet nooit wat hulle gan doen nie.

Die hele konsep van intelligensie fascinate my. Hoe ons die vermetelheid het om te dink ons kan ander mense se intelligensie bepaal. Ons verstaan tot 'n mate hoe die mens se brein werk, net soos ons tot 'n mate verstaan hoekom toast altyd op die gebotterde kant val en dan soms ook nie... Eintlik het ons nie regtig 'n clue nie, maar ons het besluit om te veg vir ons eie claim tot intelligensie gan ons probeer uitwerk net mooi hoe werk dit. A weird, abstrakte idee vir my, maar ek vind dit moeilik nou om te verduidelik hoekom dit vir my weird en abstrak is. Ander mense wat ook eienaardig neigings soos ek het mag dit dalk verstaan.

Maar ek dink dit is nou tyd om op te hou blog... ek vermoed ek het die trend van die res van my blogging ontdek. Ek gan net eenvoudig begin skryf met geen idee waarheen ek oppad is nie en na die tyd weereens my eie sanity question, as I have done many times before.

Ek dink ek wil net hierdie kewl poem wat ek by die awesomeste tannie ooit, Tannie Makkie, gekry het...

Not for one single day
Can I discern my way
But this I surely know
Who gives the day
Shows the way
So I securely go

Oulik. :)

Ek was van plan om iets heel anders hier te sit vanoggend, its funny ens... Daar het 'n hele paar sulke goed in my kop ingepop na gisteraand se BP mission, maar tog voel dit alles onvanpas vanoggend.

Nadat ek my eerste twee klasse verslaap het (of dit intentional was of nie sal niemand ooit weet nie) word ek wakker tot die redelikke shocking nuus dat my ouma vanoggend oorlede is. Dit kom as 'n redelikke skok vir almal, want niemand het so iets verwag nie. Ek het my ouma Sondag nog gesien en sy het fine gelyk.

Hierdie is my plek vir uiting van emosies, maar wat so tragies is, is dat ek nie regtig my huidige emosies verstaan nie. Dis asof ek weet ek moet sad wees, maar tog voel ek nie regtig enigiets anders as skuldig oor die feit dat ek moet sad voel nie... Ek is seker dit sal my wel tref as ek huis toe gan vanmiddag.

Dit was nou nie regtig die idee van 'n blog om sulke goed daarop te sit nie, maar ek dink tog daar was dalk 'n doel dat ek die blog gekry het nou. Ek hoop maar net daar le nie nog sulke voorvalle in wag nie... daaisie coolie...

Na my propvol, hiper exciting en extremely sleep deprevated vakansie, het iets my inspire om my lewe te deel met die wereld. Tragies soos dit is, hier sit ek actually en tik oor dit met die vae hoop dat iemand dalk dit sal lees. Wie weet wat die punt van 'n blog nou regtig is. In my opinie is dit 'n baie lekker uitlating. Jy kan sit en tik so veel as wat jy wil en dit gee vir jou 'n geleentheid om bietjie terug te sit en te dink oor die verskeie gebeurtenisse van die dag. Ek is een van daardie mense wat hou daarvan om te tik en ek voel dus hierdie kan 'n goeie uiting wees. Ek sit immers heel dag rond en doen niks (klasse is overrated en as ek kyk na my punte van laas semester, onnodig). Het nie veel om te se nie anders as ek hoop hierdie ding werk actually want ek sien sulke snaakse "Connection failed" boodskappe.